De baas

Als ik de baas van het land zou zijn, dan zou ik producenten niet dwingen zich te richten op de vraag van consumenten. Ik zou ze gewoon blijven toestaan om goedkope vetten en goedkope suikers, zouten en ander winstverhogend spul in voeding te blijven stoppen. Ik zou nadenken over een vettax. En zo de burger dwingen eigen verantwoordelijkheid te nemen en ondertussen zou ik proberen de staatskas te vullen met verzonnen belastingen. Om dit aanvaardbaar te krijgen, zou ik alle benodigde ondersteunig voor mensen die het treft, uit het basispakket schrappen.

Als er weer eens een sluisdeur naar beneden lazert, zou ik mijn verbondenheid met het volk tonen en er een hoogwaardigheidsbekleder op af sturen die ter plekke zijn medeleven gaat betuigen. Empathie en "met de wetenschap van nu" uitspreken. Als ik de baas zou zijn, zou ik me zeker niet gaan afvragen of al die vallende sluisdeuren, vastzittende ophaalbruggen en verzakkende winkelcentra, iets te maken hebben met het wegbezuinigen van onderhoud.

Indien ik het voor het zeggen had in Nederland, zou ik de economie laten draaien op korte-termijn-inzichten, dividend en vrije markt. Dat zou ik doen. De wetenschap dat een sociaal systeem met een toekomst voor mensen die in zo'n economie moeten werken, onhaalbaar is, zou ik oplossen door ZZP-ers de lucht in te prijzen en ze niet bestaande voordelen te verkopen. Zo hoeven mijn vrienden, de werkgevers, niemand meer iets van een contract te bieden of minimum lonen te betalen. En ik zou rijk worden omdat ik niets meer aan uitkeringen hoef uit te geven.

Zou ik de baas zijn, dan zou ik ieder vrij stuk weiland laten volbouwen met nieuwe bedrijvenparken. Ik zou de overgebleven lege parken afdanken en leeg laten staan. In plaats van ze goedkoop te verkopen zodat iemand ze geschikt kan maken voor studentenwoonruimte, zou ik de lege spookparken liever camoufleren achter eindeloze geluidswallen. Zodat je zelfs in de file geen horizon meer kan zien. Die is er toch niet namelijk, die horizon. En die kost bovendien alleen maar geld.

Als ik het voor het zeggen had, zou ik langzaam het gepeupel bespelen met het idee, de hypotheekrente af te schaffen. Ik zou de kleine man, die ik jarenlang zijn huurhuis heb uitgejaagd met het idee dat een koophuis beter is, als hardste treffen. De gewone man is vast vergeten dat hij beter een huis kom kopen in plaats van blijven huren. Kopen was voordeliger, zeker gezien de mogelijkheid van hypotheekrente-aftrek. Mensen die hypotheekrente genieten die zo hoog is dat een hele Vogelaarwijk er zijn huur mee kan betalen, die laat ik buiten schot. En ik zou gemeenten vrij laten om de WOZ ieder jaar fors te verhogen terwijl de huizenprijs, die als maatstaf voor de hoogte van die belasting dient, daalt.

Ook zou ik, als ik de baas zou zijn, goodwil kweken bij Henk en Ingrid. Bijvoorbeeld door de toegelaten maximumsnelheid te verhogen. Door de files kan je die toch nergens rijden. Maar door de vele geluidswallen zal niemand die files zien. Files die veroorzaakt worden door omgekiepte vrachtwagens, die een wiel verloren in een kuil van niet onderhouden asfalt. Ach, zo'n vrachtwagentje. Er zijn voldoende Poolse chauffeurs die ook in zo'n mooie westerse Scania rijden. Maar dan zonder de dure opleiding die Nederlandse chauffeurs moeten doorlopen. Bovendien tegen een schijntje van het salaris dat de hardwerkende Nederlander verdient. Die dan maar ZZP-er moet worden. Zodat hij, qua loon, concurrerend kan zijn met de Pool. En in de schuldsanering geraakt. En ach, Scania is toch failliet, zijnde een onderdeel van Saab. Saab, dat bovendien de Viggen bood, die alles kon wat de JSF kan, voor de helft van de investering. Was Saab maar Amerikaans, dan hadden we die straaljager gekocht, zelfs al was hij vier keer duurder.

Mocht ik ooit de baas worden hier, dan zou ik die lastige rechters ontoegangkelijk maken voor gewoon volk. Ik zou ze vooraf laten betalen om met een rechter te kunnen spreken, nog voordat diens oordeel bekend is. Mensen die overwegen te scheiden moeten eerst 1500 euro betalen. Ze moeten dus een kaartje kopen voor iets waar ze niet naar toe willen. En dat is beter. Niet scheiden, mensen. Het gezin is de hoeksteen van de samenleving.

Helaas voor u en voor mij, lieve lezer, ben ik niet de baas van dit land. Daarom verdiep ik me in het ingewikkelde coalitiecircus dat veel belooft en geschonden beloften goedpraat met argumenten als 'crisis','vrijheid', 'Christelijke grondslag' en 'gedoogconstructie'. Ik zou me realiseren dat democratie een niet-werkende evolutie heeft ondergaan, ooit gebaseerd op een principe uit een ver land, dat ons nu in een graaicrisis heeft gestort. Een systeem waarbij gekozenen kunnen gokken met belastinggeld om kapitaalkrachtige vrienden binnen de grenzen te houden. Degenen die die grens over willen, die laten we niet toe of we zetten ze zelf uit. En de rest die eigenlijk weg wil, die knijpen we uit totdat ze niets meer te willen hebben. Dit alles overdenkend, schieten mij onhaalbare wensdromen te binnen. Een VVD-CDA-kabinet bijvoorbeeld. Een daadkrachtig minderheidskabinet dat kan 'doorpakken' om het land gegarandeerd een recessie in te jagen. Met PVV als gedoogparter terwijl ze eigenlijk alles bepaalt door dreigementen.
Kom mensen, hoe moeilijk is het nou ? Gewoon een regering die er niet is voor haar burger. Een volksvertegenwoordiging die haar tijd vult met hypes en vooral nadenkt over hoe het zichzelf in stand kan houden. Ja, ik weet het, ik fantaseer. Eerst koffie.

Nou mensen, niet zo negatief. Denk in oplossingen !