De grote dag

"Jan ! Jan ! Hier. We moeten hier een nummertje trekken. Anders zitten we hier de hele ochtend. Het is druk." Het oudere koppel neemt plaats in de wachtkamer. De plaatselijke huisartsenpost zit vol met ouderen. Zoals men al sinds jaar en dag gewend is. "U ziet er nog goed uit voor uw leeftijd" tracht een andere wachtende een praatje te starten. "Dus u heeft dé verjaardag gevierd, dit jaar ? Was het een mooie dag ?" De zojuist binnengekomen dame vertelt uitbundig over alle kinderen en kleinkinderen die op bezoek kwamen. Haar man heeft een Story van een half jaar oud van de leestafel gepakt en houdt zich stil. Hij is niet zo'b kletser, klaarblijkelijk. De twee dames wisselen elkaars complete levensverhaal, inclusief alle details uit.
Vanachter de balie hoort men vragen om geboortedata en of men al wat ontbeten heeft. Op het "moet ik nuchter zijn dan ?" volgt een geruststellend nee, met de toevoeging dat het beter is een lichte maaltijd te nuttigen op deze grote dag.
De dames keuvelen verder terwijl de heer die bij de ene hoort, nu aan een Libelle is begonnen. "Ik kan me nog herinneren dat heel Nederland op zijn kop stond." De andere dame luistert en knikt doorlopend instemmend. "Maar, alles went natuurlijk, zoals we aan zoveel dingen hebben moeten wennen. De mens houdt gewoon niet van veranderingen maar zo kon het ook niet langer. Ik heb er een goed gevoel bij. Mensen zijn vriendelijk en we zijn goed voorgelicht. Jan en ik voelen dat het moet, voor de toekomst van de kinderen.
Het is aldoor goed gegaan in Nederland. Mijn ouders hebben het land opgebouwd na de tweede wereldorlog. In armoede. Er was niks. Maar wij zijn babyboomers. Alles is ons aan komen waaien en we werden rijk uit niets. Maar delen of solidair zijn, dat leerden we niet. Wat vindt jij, Jan ? Je bent zo stil ?"
Jan antwoordt met een kort "jaja" en leest aandachtig Jan, Jans en de kinderen.
De andere dame vervolgt dat het geld gewoon op is en dat de kleine groep jongeren nu opdraait voor de grote hoeveelheid senioren die steeds ouder worden door een goede gezondheidszorg waaraan ze nooit extra wilden betalen. Wekelijks naar de dokter om een praatje te maken. Zodat jongeren op alles moesten wachten en niet even voor het werk naar de huisarts kunnen.
Staaroperaties en donororganen aan levende fossielen terwijl er wachtlijsten zijn die iemand die nog 40 moet worden, niet overleeft.
"Ja", gaat de vrouw van Jan verder. "De premies zijn niet meer te betalen door een jong gezin dat er vaak meerdere baantjes op moet nahouden."Klopt, mijn oudste zoon is ook ZZP-er. Zelfstandige Zonder Pegels zegt m'n schoondochter altijd."

Het belletje gaat en Jan stoot zijn vrouw aan. "Nettie, het is jouw beurt. Wil je dat ik met je meega ?"
"Nee Jan, dat is lief van je maar het is een kleine ingreep en ze zijn zo klaar met me. Nou, dag schat, gelukkig mag die wagen hier op de oprit anders moeten jullie zo ver met me sjouwen."
Terwijl Nettie naar de behandelkamer loopt, rijdt de zoveelste lijkauto de straat in.
Geen zwarte want het is een feestelijke dag. Nettie werd een maand geleden 80 en ontvangt vandaag gratis haar spuitje.