Eigenlijk ben ik jaloers op die jongen. Ik realiseerde me tot nu toe nooit dat ik jalouzie zou kunnen voelen. Ik geloofde daar niet in. Jalouzie was voor mij een volstrekt nutteloze emotie. Eentje die je, ook als je er heel goed in zou zijn, niets zou brengen.Ik moet dus deze leeftijd bereiken om het gevoel zelf te ondergaan. Terugkijkend bedenk ik me dat ik al heel lang jaloers op hem ben. Terwijl hij er ook niets aan kan doen. Het overkwam ons. Het noodlot maakte ons vrienden. Wij deelden iets dat nog een taboe was in die tijd.
Begrijp me niet verkeerd, koffie. Hij en ik zijn daar allebei goed doorheen gekomen en het leven daarna heeft ons veel moois gegeven. God schonk hem een leuke vrouw en een roedel kinderen. Hoewel ik hem daarom dan weer niet benijd, zal hij er zelf alles aan doen om familie en vrienden de indruk te geven dat hij er erg blij mee is.
Mij gaf het leven erg veel mooie dames waarvan ik er slechts enkelen langer kon vasthouden. Uiteindelijk bleef ik aan een hele mooie- en slimme vrouw 'hangen' en ik ben daar dankbaar voor.
Dikke auto's die ik allemaal cash betaalde. Veel moois dat eigenlijk niet kon maar waarnaar ik nieuwsgierig was. 'Boerenslimheid' maakte het mogelijk daar veel geld mee te maken. En het net zo hard weer uit te geven. Die boerenslimheid gaf me ook aan wanneer het genoeg was.
Ge-emmer met mijn lijf heeft voorkomen dat ik roekeloes- en hard geworden ben.
"Maatje. Wacht even. Ik ga even sigaretten uit mijn jas pakken. Haal ik gelijk iets te drinken. Wat wil je ?"
Jij neemt natuurlijk een koffie. Doe mij een Martell. Bij de koffie.
Ah, daar ben je weer. Jij mag hier gewoon roken hoor. Jij en ik hoeven niet in dat hok. Ik krijg nog zoveel geld van die kerel dat de tent zowat van mij is. Kijk, koffie, mijn vetnekken daar achterin roken ook gewoon. Verschil moet er zijn. Zijn schuld aan mij boeit me niet. Handig om dit kapstokje in stand te houden. Maar dat weet 'ie natuurlijk niet.
Onrustig kijkt mijn maat om als een van zijn 'vetnekken' naar ons toe komt. Hij praat zacht in 'de baas' zijn oor. "Tuurlijk, pik" antwoordt die. Vetnek-in-pak loopt naar de bar en ik zie hem met de fles Martell terug lopen naar de tafel 'collegaatjes'.
0 Reacties:
Een reactie plaatsen